
مهدی کروبی
آقای کروبی در دهه سی خورشیدی به حوزه علمیه رفت و یک دهه بعد برای تحصیلات دانشگاهی وارد دانشکده الهیات دانشگاه تهران شد.
مهدی کروبی در مبارزات دهه چهل و پنجاه با سلطنت پهلوی به عنوان یکی از شاگردان و پیروان آیت الله خمینی شرکت فعال داشت و بلافاصله بعد از انقلاب ایران، در سال 1358 به نمایندگی از مردم زادگاهش الیگودرز وارد اولین دوره مجلس شد.
در انتخابات دومین دوره مجلس، مهدی کروبی به عنوان نماینده تهران وارد پارلمان شد و به عنوان نایب رئیس مجلس برگزیده شد.
از همان زمان زمزمه های اختلاف میان نیروهای مذهبی شنیده می شد، در دوره سوم مجلس این درگیری ها به اوج خود رسید و گروهی از روحانی ها همچون محمد موسوی خویینی ها، مهدی کروبی و محمد خاتمی با انشعاب از جامعه روحانیت مبارز، مجمع روحانیون مبارز را تأسیس کردند.
مهدی کروبی همچنین در سال 1358 با حکم آیت اله خمینی، بنیاد شهید انقلاب اسلامی را تاسیس کرد و تا سال 1371 رئیس این بنیاد بود.
آیت الله خمینی در سال 1364 نیز سرپرستی امور حجاج ایرانی را به مهدی کروبی سپرد و او تا سال 1369 این مسئولیت را برعهده داشت. فاجعه کشته شدن زائران ایرانی در مکه در سال 1366 در دوره مسئولیت او اتفاق افتاد.
مهدی کروبی همچنین یکی از اعضای شورای بازنگری قانون اساسی ایران در سال 1368 و با حکم آیت الله خمینی بود.
بعد از فوت آیت الله خمینی و رفتن اکبر هاشمی رفسنجانی از ریاست مجلس به کاخ ریاست جمهوری، مهدی کروبی از سال 68 تا سال 70 رئیس مجلس ایران بود.
در سال 1370 و در اولین انتخابات مجلس بعد از فوت آیت الله خمینی، شورای نگهبان با تفسیری جدید از قانون، نظارت خود بر انتخابات را گسترده تر کرد و بیشتر کاندیداهای نزدیک به مجمع روحانیون مبارز و جناح موسوم به خط امام را رد صلاحیت کرد.
خروج نیروهای چپ گرا، از جمله مهدی کروبی، از صحنه سیاست ایران از سال 70 آغاز شد و تا سال 76 ادامه یافت.
بازگشت به صحنه
با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری سال 1376، مهدی کروبی در نقش دبیر مجمع روحانیون مبارز به همراه دیگر چهره های شاخص جناح چپ جمهوری اسلامی برای راضی کردن میرحسین موسوی، نخست وزیر دوران جنگ، برای کاندیداتوری تلاش زیادی کردند که نتیجه ای در بر نداشت.
مهدی کروبی در انتخابات مجلس ششم مجددا از تهران وارد مجلس شد، و علی رغم رای نه چندان بالایش و این انتظار عمومی که یکی از اعضای بلندپایه حزب مشارکت، پیروز اصلی انتخابات، رئیس مجلس شود برای دومین بار رئیس مجلس شورای اسلامی شد.
با پیروزی محمد خاتمی، از اعضای مجمع روحانیون مبارز، در انتخابات سال 76 و پیروزی گسترده اصلاح طلبان در انتخابات مجسس ششم، مهدی کروبی بار دیگر به بالای هرم قدرت در جمهوری اسلامی بازگشت.
مهدی کروبی در انتخابات مجلس ششم مجددا از تهران وارد مجلس شد، و علی رغم رای نه چندان بالایش و این انتظار عمومی که یکی از اعضای بلندپایه حزب مشارکت، پیروز اصلی انتخابات، رئیس مجلس شود، برای دومین بار رئیس مجلس شورای اسلامی شد.
اولین روزهای ریاست آقای کروبی بر مجلس ششم همزمان شد با طرح اصلاحیه قانون مطبوعات در مجلس. مهدی کروبی با استناد به نامه آیت الله خامنه ای، که مهدی کروبی آن را "حکم حکومتی" خواند، این طرح را از دستور کار خارج کرد؛ اقدامی که هنوز هم از یاد خیلی از تحول خواهان ایرانی نرفته و در بیشتر سخنرانی های آقای کروبی طرح می شود.
به رغم چنین انتقادهایی، آقای کروبی به طور قاطع از حسین لقمانیان، نماینده همدان که با حکم قوه قضائیه به زندان افتاده بود، حمایت کرد.
او همچنین به توقیف گسترده مطبوعات در سال 79 و صدور حکم اعدام برای هاشم آغاجری در سال 1381، به شدت اعتراض کرد.
اختلاف با اصلاح طلبان
نام آقای کروبی در پرونده شهرام جزایری نیز مطرح شد. شهرام جزایری که یکی از بزرگ ترین پرونده های فساد اقتصادی ایران را داشت، در اعترافات خود گفته بود به تعدادی از نمایندگان مجلس پول داده و از جمله به مهدی کروبی، رئیس وقت مجلس، 300 میلیون تومان کمک مالی کرده است.
آقای کروبی در این رابطه اعلام کرد که فقط او نبوده که از آقای جزایری پول گرفته و اساسا از هر کس که به او کمک مالی کند و در مقابل انتظاری نداشته باشد، پول خواهد گرفت.
نزدیک شدن به پایان مجلس ششم و تحصن بیش از صد نماینده اصلاح طلب در اعتراض به رد صلاحیت گسترده کاندیداهای اصلاح طلب توسط شورای نگهبان، اختلافات بین مهدی کروبی و احزاب اصلاح طلب، به ویژه حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، علنی تر و گسترده تر شد.
آقای کروبی نه تنها در تحصنی که هر دو نایب رئیس مجلس، بهزاد نبوی و محمدرضا خاتمی در آن شرکت کرده بودند حضور نیافت، بلکه مخالفت خود را با این کار اعلام کرد و علی رغم آنکه بیشتر گروه های اصلاح طلب از ارائه فهرست در انتخابات مجلس هفتم خودداری کردند، در صحنه ماند و البته موفق به ورود به مجلس نشد.
خواب دردسرساز
 |
| مهدی کروبی (چپ) از سال ۵۸ تا ۷۱ رئیس بنیاد شهید ایران بود |
آقای کروبی در سال 1384 برای نخستین نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد. هیچ یک احزاب اصلی اصلاح طلب، حتی مجمع روحانیون مبارز که مهدی کروبی دبیرکل آن بود، از نامزدی او حمایت نکردند و همین مسئله باعث شد مهدی کروبی از عضویت در مجمع روحانیون مبارز استعفا کند.
عدم حمایت احزاب عمده جناح اصلاح طلب و اقبال پایین به آقای کروبی در شهرهای بزرگ باعث شده بود بسیاری از ناظران بخت او را در انتخابات نهم کم بدانند.
اما آقای کروبی موفق شد در استان های غربی ایران آرای تعداد زیادی از شهروندان را کسب کند و در بسیاری از این استان ها نفر اول شود.
البته مهدی کروبی در نتیجه نهایی اعلام شده دور اول، بعد از اکبر هاشمی رفسنجانی و محمود احمدی نژاد در رده سوم قرار گرفت.
آقای کروبی به این نتایج شدیدا معترض بود. او گفت تا بعد از نیمه شب نفر اول بوده، اما وقتی بعد از حدود سه ساعت خواب دوباره نتایج را شنیده به رده سوم سقوط کرده بوده است.
آقای کروبی نامه سرگشاده ای به آیت الله خامنه ای رهبر ایران نوشت و در این نامه حتی مجتبی خامنه ای، پسر رهبر ایران را نیز متهم به حمایت از یکی از نامزدها کرد.
مهدی کروبی در همین نامه اعلام کرد که از کلیه مسئولیت های خود از جمله مشاورت رهبر و عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام کناره می گیرد.
حزب جدید
مهدی کروبی در این نامه همچنین خبر از تشکیل حزبی فراگیر داد. حزبی که در همان سال 84 با عنوان حزب "اعتماد ملی" تاسیس شد و مهدی کروبی را به عنوان دبیرکل خود برگزید.
از همان زمان روزنامه ای با همین نام به عنوان ارگان حزب منتشر شد که یکی از معدود روزنامه های نزدیک به اصلاح طلبان در سال های دولت محمود احمدی نژاد بوده است.
آقای کروبی همچنین در سال 84 اعلام کرد قصد دارد تلویزیونی ماهواره ای با نام "صبا" راه انداز کند. همه کارهای مربوط به راه اندازی این تلویزیون با مدیریت بهروز افخمی، کارگردان مشهور سینمای ایران و نماینده مجلس ششم، انجام شد، اما درست روزی که قرار بود پخش برنامه های این تلویزیون آغاز شود اعلام شد با مخالفت مقامات رده بالای نظام فعالیت این تلویزیون "موقتا" متوقف شده است، توقف موقتی که تا امروز ادامه داشته است.
حزب متبوع مهدی کروبی در سومین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا و همچنین انتخابات مجلس هشتم، فهرست مستقل ارائه کرد که در سطح کشور موفقیتی برای این حزب به همراه نداشت.
نخستین نامزد
مهدی کروبی شاید نخستین کسی بود که از همان نخستین روزهای دولت محمود احمدی نژاد اعلام کرد در انتخابات سال 88 با او رقابت خواهد کرد.
همچنین او اولین کسی بود که در پاییز سال 87 رسما نامزدی خود را برای انتخابات اعلام کرد.
با اینکه در این انتخابات هم هیچ یک از احزاب عمده اصلاح طلب، جز حزب متبوع خود آقای کروبی، از "شیخ اصلاحات" حمایت نکرده، اما این بار چند نفر از چهره های برجسته این احزاب راهی مخالف راه احزاب خود رفته و به ستاد آقای کروبی پیوسته اند.
غلامحسین کرباسچی از حزب کارگزاران سازندگی، عطا الله مهاجرانی و محمدعلی نجفی از نزدیکان حزب کارگزاران، محمدعلی ابطحی از مجمع روحانیون مبارز و عباس عبدی از اعضای سابق حزب مشارکت که سال ها است از این حزب بیرون آمده است، از جمله چهره های شاخصی هستند که بر خلاف تصمیم تشکل هایی که به آنها تعلق دارند یا نزدیک به آنها قلمداد شده اند، نه در حمایت از میرحسین موسوی، بلکه در حمایت از مهدی کروبی وارد صحنه شده اند.
مهدی کروبی 72 ساله در انتخابات سال 1388 با شعار "تغییر" به میدان آمده و در چند بیانیه ای که منتشر کرده، خود را به پاسداری از حقوق شهروندی، حقوق زنان و اقوام متهعد کرده است.
یکی از طرح های اصلی آقای کروبی در این انتخابات، طرح تبدیل شرکت ملی نفت ایران به یک شرکت سهامی عام با سهامداری کلیه شهروندان ایرانی است.
زندگی نامه ی کاندیداهای تائید صلاحیت شده ی انتخابات به روایت سایت ایرانیان انگلستان http://iranianuk.com/article.php?id=37680
مطالب درج شده لزوما به معنای تائید تمام مطالب مندرج نیست.